Just another WordPress.com site

მოსათნოება

(ამ ლექსის ინსპირაცია მომცა ქეთევან ჯახაიამ, თავისი სიტყვა ”მოსათნოებით”)

სად არის მსგავსი, სიოდ ნათლული,
აწეწილ თმებზე მოჯადოება?
მინდა შორიდან, მოსხლეტილ ლექსით,
პოეტურ სევდით, მოსათნოება!

დალანდავს მზერა კამკამა აჩრდილს
ხავსების მიღმა ფენილან დღენი…
მომენატიფა თვალების სეტყვა-
ირეალური სამყაროს ძღვენი!

ბუმბულებს დათოვს, წვიმებად აქსოვს
აფითრებული სხეულის მესა
და დარონინებს ნისლების ხვავში
ქალწულებრივი უმანკო კვნესა!

ნიამორივით ნარნარებს კლდეზე
საეშაფოტოდ ასული მარტი;
შემომეფერფლა ხელებში უცებ
შენი სიცელქე, ელვისებრ სხარტი.

ტყეების ქოჩრად არტყია მიწას
ნაოცნებარი, მანდილთა რემა…
გამომარჩიე, მომთელე თუნდაც,
სასიკვდილოა ჩემთვის ეგ კდემა!..

გადაკარგულა, სიოდ ნათლული,
ალეწილ თმათა მოჯადოება;
ესოდენ მძალმიძს მოსხლეტილ ლექსით,
პოეტურ სევდით, მოსათნოება!

30.01.2013.

74140_558977980780336_2039586514_n

385189_558978060780328_82646467_n

539957_558977794113688_277320611_n

555252_558977754113692_1027984289_n

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s